• Dromen waarmaken

    VIP
    Op zondag 14 september 2014 organiseerde ik, samen met een aantal collega ondernemers, een VIP dag voor een aantal leuke mensen uit ons netwerk. Weken van voorbereiden, overleggen en hopen op mooi weer gingen hier aan vooraf. Sinds ik fotografeer, droom ik ervan om dat in het buitenland te doen. Het liefst in Italië, omdat ik dat land, de mensen en het licht daar wonderschoon vind. Dit concept kon wat ons betreft niet alleen in Nederland, maar ook in het buitenland uitgevoerd worden.
    Ik had me goed voorbereid om deze dag een workshop Powershootcoaching te geven. Een prachtig concept, hapjes, drankjes, leuke mensen…. aan alles was gedacht.

    Pijn
    De nacht ervoor werd ik wakker door pijn in mijn rechterborst, en heb ik niet meer geslapen. Hier had ik geen rekening mee gehouden. Behoorlijk gebroken begon ik aan de dag. We ontvingen onze gasten, het was inderdaad prachtig weer, en iedereen had goede zin. Niemand heeft iets aan me gemerkt.  Ik nam wat pijnstillers en verwelkomde onze gasten in onze tuin, waar het evenement plaatsvond. Het programma stond als een huis en onze gasten waren enthousiast. Wat een feest!

    Even naar de huisarts
    De zaken gingen goed en mijn agenda stond lekker vol gepland,  dus de volgende dag heb ik ‘tussen de bedrijven door’ de huisarts gebeld om een afspraak te maken. De assistente hoorde mijn verhaal aan en vond dat ik meteen diezelfde dag nog moest komen. Verstandige vrouw!
    Ondertussen werd ik steeds ongeruster, want de pijn was niet verdwenen en ook het gesprek met de doktersassistente maakte het niet beter. ’s Middags zat ik bij de huisarts, die na het onderzoek meteen het ziekenhuis belde. Dinsdagochtend volgde een reeks onderzoeken in het ziekenhuis en aan het eind van de week kreeg ik de diagnose borstkanker.

    Diagnose kanker
    Op zo’n moment ben je niet meer bezig met een mooi concept of fotograferen in het buitenland. De hele samenwerking ging als een nachtkaars uit, want ik had een andere, grotere prioriteit. De kanker verslaan en er weer bovenop komen. Een flinke klus, waar ik nog niet helemaal klaar mee ben. Nog een jaartje of vier te gaan.

    Niets te plannen
    Als je te maken krijgt met ziek en zeer, zeker als het je zelf betreft, dan ziet de wereld er anders uit. Dan ga je stap voor stap en weet je niet wat er na de volgende stap komt. Dan valt er niets te plannen. Is er geen vooruitzien, plannen maken, maar leven met de dag. Dat maakt het, hoe gek het ook klinkt, ook heel overzichtelijk. Want dan kan je eenvoudigweg niet vooruitkijken. Je moet je het doen met het moment.

    Droom waarmaken
    Nu is het moment om mijn droom waar te maken. Fotograferen in het buitenland, in Italië, in Toscane. Daar waar ik jaren geleden boven op een berg genoot van het prachtige landschap, de mensen, het licht.

    Ik maak mijn dromen waar. Doe jij dat ook?